[KP] Twój trzynasty lis doprowadzi cię do domu...

Klementyna von Lossow ...i spotkamy się podczas zimy twojego życia

19 26 letnia młodość z duszą od kilku epok ● wcześniej śmiertelna Czarownica zmieniona w Wampirzycę Vasanguinati ● magia, która nigdy w pełni nie wróciła po przemianie ● mnóstwo fałszywych dokumentów sięgających tylko II wojny światowej ● biegłość w zmianie akcentów językowych ● hobbystycznie krawcowa ● ukończone studia na Politechnice Warszawskiej ● główna profesja to projektowanie architektoniczne w Biurze Architektonicznym "Axis Mundi" (z łac. Oś Świata) ● moce ● dwójka ukochanych dzieci: Oliwier i Eufemia ● wdowa po Walterze von Lossowie ● dom na skraju ● duchowy przewodnik Lupin

Minęło sześć lat odkąd pani von Lossow pojawiła się z Oliwierem w Azylu, a pięć miesięcy później urodziła się Eufemia. Dziwnie jednak żyło się Klementynie ze świadomością, że oboje dzieci dorastało bez ojcowskiej obecności. Walter natomiast nie otrzymał szansy, aby w pełni poznać swoją ukochaną - kobieta zwlekała z przedstawieniem mu całej skomplikowanej historii do samego końca, jego końca, kiedy to poświęcił się, aby ich wszystkich ochronić. Kilkusetletnia prawda ciąży jej więc tak samo, jak ta traumatyczna strata - Klementyna uważała bowiem, że to on z nich obojga zasługiwał bardziej na dotarcie do przystanku, na którym po raz pierwszy zatrzymali się tak długo.

Azyl nie stał się po tych wydarzeniach dla Klementyny ani wybawieniem, ani więzieniem. Był szansą, dość wyjątkową ze względu na swoją trwałość, dzięki której mogła codziennie oglądać dorastanie owoców ich miłości. Dla kogoś przyzwyczajonego do niekończącej się ucieczki to codzienna niespodzianka - budzić się w tym samym miejscu, mijać te same osoby, pracować dla Rady jako głównego, stałego klienta i przyczyniać się do tworzenia czegoś, czego w pełni Klementyna nadal nie pojmowała... Właściwie wolała, aby tak właśnie zostało. To było jedyne w swoim rodzaju. Niepowtarzalne. Nie mogło się skończyć.

Klementyna oddała się tutaj w pełni swoim dzieciom, a przez to w dalszych krokach przede wszystkim pracy na zapewnienie im lepszego bytu od ciasnej kawalerki czy bezpłatnych zajęć pozalekcyjnych... Często kosztem własnych potrzeb. Wspinanie się po szczeblach kariery wychodziło tej kobiecie mozolnie nie ze względu na brak pomysłów, a dość wysoką niestabilność psychiczną. Nie ważne jednak, jak dzielnie pani von Lossow stawiała opór codzienności - nie da się uciec przed konsekwencjami przeszłości, wśród których są moce dopraszające się o wolność, zbyt niebezpieczne, by w ogóle o nich myśleć.

ODAUTORSKO

Witam się oficjalnie z ciekawostką: otóż jeśli wasze postacie widzą rudego lisa, który nie zostawia śladów/przenika przez ściany/spogląda na nie oceniająco, to znaczy, że spotkacie niedługo równie rudą wampirzycę ☕︎ Ilość wątków: 1/2.