Miejsca

 

Ratusz; miejsce pracy Członków Rady i urzędników, pracownicy: Asta Delorme (sprzątaczka 1/1), urzędnicy (2/4): Damroka Bogorja, Choi Hanbin.

Niewielki, trzykondygnacyjny budynek w centrum miasta. Fasadą zwrócony jest w kierunku pomnika Morrisa Stroble'a. Poza częścią administracyjną, oferuje również mieszkania dla Członków Rady, ale mieszkanie tam nie jest dla nich przymusem. Na parterze Ratusza znajduje się również bank, w którym mieszkańcy - w zależności od umowy - pobierają co tygodniowe lub co miesięczne pensje. W ratuszu pracują również urzędnicy, który pomagają Członkom Rady w administrowaniu państwem-miastem. W budynku wydzielono również dwie sale dla Łączników i Ściągających.

W podziemiach ratusza znajduje się sieć pomieszczeń, o których istnieniu wiedzą tylko Członkowie Rady.

 

Komisariat; pracownicy: Bella Stroble (kierownik), funkcjonariusze porządkowi: Zayden Ward.

Dwupiętrowy budynek dobudowany do ratusza. Na parterze znajduje się dyżurka i pomieszczenie z trzema celami więziennymi, na piętrze są dwa biura administracyjne i sala narad. Pracują w nim funkcjonariusze porządkowi, najczęściej wybierani przez całe zgromadzenie Rady. Funkcjonariusze są nieustannie inwigilowani przez Radę, podlegają ścisłym procedurom, a ich zaufanie bywa celowo wystawiane próbom.

 

Bar Bruderschaft; właściciel: Hans Klose; pracownicy: Rory Nielsen (barmanka), (1/2).

Jeden z pierwszych barów powstałych w The Last Salvation. Za jego założenie odpowiada dybuk bawarskiego pochodzenia - Hans Klose. Bar zaopatrzony jest w alkohole z całego świata. W piątkowe i sobotnie wieczory oferuje on koncerty na żywo. Słynie z wyśmienitej bawarskiej kuchni. Mieszkańcy mogą pograć tam w bilard, rzutki, a nawet samemu zaprezentować swoje umiejętności wokalne w co wtorkowy wieczór karaoke.

 

Podziemna Arena

Podziemna arena. Oficjalnie nieistniejące miejsce znajdujące się w podziemiach miasta - w części odseparowanej od dawnego laboratorium Stroble'a i siedziby Rady. To tutaj organizowane są nielegalne zgromadzenia, gdzie dochodzi do szemranych interesów i zakazanych walk. Arena jest wielką salą z kamiennymi ścianami, źródłem światła są lampy naftowe, latarki i świecie, prowadzi do niej sieć ciemnych, wąskich korytarzy, w której łatwo się zgubić. Otoczenie sprzyja tworzeniu iluzji. Miejsce korzysta z magicznych zabezpieczeń laboratorium, dzięki czemu nieświadomi mieszkańcy na powierzchni nie muszą martwić się nienaturalnym drżeniem ziemi pod stopami. Jest to miejsce, gdzie można nabyć od Łączników przeróżne towary, które nie trafiają do obiegu na ogólnodostępnym rynku. Podziemna Arena powstała z inicjatywy mieszkańców, nie posiada więc ona ani właściciela, ani pracowników.

UWAGA! Wiedza o podziemnej arenie nie jest powszechna! 

Apteka, właścicielka: Noor Dubois; pracownicy: (0/2).

Aptekę zaopatrują Łącznicy, na pierwszym planie wita klientów witryna pełna tego, co w każdym takim miejscu na świecie: naturalnych herbatek, witamin, kosmetyków dla alergików i produktów do higieny intymnej oraz antybiotyków, które można zakupić w głównym pomieszczeniu. Jednak prawdziwe tajemnice kryją się na zapleczu, tam ukryte są specjalne półki i skrzynie, gdzie przechowuje się rzadkie zioła, odłamki magicznych artefaktów, a także składniki dla mikstur do tworzenia mieszanek na rany, zatrucia czy zaklęcia obronne.
Na zamówienie znaleźć się mogą tam środki dostosowane do potrzeb różnych istot. To miejsce, gdzie magia i natura współgrają, tworząc skuteczne rozwiązania dla każdej rany i dolegliwości magicznej. 

 

Biblioteka, pracownicy: Morrigan O Dubhuir, Han Siwoo (2/2).

Biblioteka jest niewielkim, piętrowym budynkiem, podzielonym na strefę wypożyczalni i czytelni. Co piątek odbywa się w niej spotkanie Klubu Czytelników. Na parterze znajdują się strefy udostępnione mieszkańcom, natomiast na piętrze położone są biura, archiwum oraz magazyny z niewcielonymi jeszcze w księgozbiór lekturami. W piwnicach budynku ukryte są księgi i artefakty posiadające magiczną moc, do których dostęp jest ograniczony. Aby wejść do piwnic, należy okazać specjalne pozwolenie. 

 

Sklep zielarski, właściciel: Mokseo Rim, pracownicy: Ishaan Vandadi (1/1).
Sklep położony w bocznej alejce prowadzącej do parku. Parterowy, ceglany budynek z dużymi, witrażowymi oknami, ledwo przepuszczającymi światło. Po wejściu wita mocny zapach mieszanki ziół i skrzypiąca, drewniana podłoga. Asortyment obejmuje tylko najlepszej jakości zioła: świeże bądź suszone, korzenie, a także naturalne i ręcznie robione kadzidła. Właściciel i pracownicy nie wykonują mikstur ani mieszanek na zamówienie, jednakże chętnie pomogą w doborze odpowiedniego zioła na podane dolegliwości czy przeznaczenie. Chętnie służą swoją wiedzą i doświadczeniem w zakresie proporcji czy kompatybilności z innymi ziołami. 

Antykwariat Trzecie życzenie, właściciel i jedyny pracownik: Fionntán Ó Cuanáin

Położony w bocznej i rzadziej uczęszczanej uliczce na skraju centrum miasteczka. Zdobna w ciemno zielonkawe drzeworyty witryna kusi różnorodnością nienagannie czystego wnętrza, przesiąkniętego zapachem piżma, szafranu i książkowego roztocza. Asortyment oferuje szeroki wachlarz magicznych przedmiotów od ksiąg i kociołków, przez zaczarowane meble, drobiazgi i lustra, po wyjątkowo rzadkie i drogocenne artefakty. W azylu funkcjonuje od zaledwie czterech lat, ale wśród miejscowych już utarło się przekonanie, że w razie zapotrzebowania na prawdziwą perełkę, należy udać się do ifrita, choć co bardziej złośliwi twierdzą, że panujący w sklepie porządek jest iluzją, bo nikt nigdy nie widział właściciela sprzątającego, a jego nieprzyjemne usposobienie uprzykrza zakupy. Nie ma jednak tego złego, co by na dobre nie wyszło, bo zdolność dżinna do wyczuwania potrzeb kupującego sprawia, że wizyty w antykwariacie bywają krótkie i wyjątkowo owocne.

Biuro Architektoniczne Axis Mundi, właścicielka: Klementyna von Lossow, pracownicy: (0/2).

W swoich realizacjach Axis Mundi łączy klarowną strukturę z powściągliwą estetyką, dążąc do architektury trwałej, czytelnej i ponadczasowej. Bryła budynku tego biura architektonicznego została osadzona w krajobrazie w sposób nienarzucający się - zgodny z naturalną kolorystyką. Elewację wykonano bowiem z drewna poddanego patynowaniu oraz betonu architektonicznego. Duże, głęboko osadzone przeszklenia od strony południowej maksymalizują dostęp światła dziennego, jednocześnie chroniąc wnętrza przed stratami ciepła i nadmiernym nasłonecznieniem. Jednymi z kluczowych osiągnięć Biura Architektonicznego były chociażby: projekt zespołu mieszkaniowego o wysokim standardzie przestrzennym, który stał się punktem odniesienia dla kolejnych inwestycji oraz rewitalizacja zdegradowanego, budowanego wcześniej na szybko fragmentu centrum miasteczka.